E çuditshme, por e vërtetë: Foshnjat që lindin pa kërthizë

Si është e mundur të lindësh pa kërthizë?

Disa foshnja lindin pa kërthizë për shkak të defekteve të murit abdominal që ndodhin gjatë zhvillimit në barkun e nënës. Dy shkaqet kryesore janë:

Gastroschisis

Omphalocele

Megjithëse kërthiza zakonisht formohet kur mbyllet muri i barkut rreth javës së 11 të shtatzënisë, në këto raste procesi nuk ndodh siç duhet.

1. Gastroschisis

Te kjo gjendje, ka një vrimë në murin e barkut, zakonisht në njërën anë të kordonit të kërthizës.

Zorrët dalin jashtë përmes kësaj vrime gjatë lindjes.

Mjekët i vendosin zorrët përsëri në bark me ndërhyrje kirurgjikale.

Shpesh, kërthiza nuk mund të ruhet, ndaj barku qepet në mënyrë që të krijojë vetëm një gropëzë ose shenjë që ngjan me kërthizë.

Në disa raste, kirurgët arrijnë ta mbyllin vrimën duke përdorur indet e kërthizës, duke formuar kështu një kërthizë të re.

2. Omphalocele

Kjo është një gjendje më e rëndë ku organet e brendshme (zorrët, mëlçia, etj.) dalin jashtë përmes një vrime në qendër të barkut, pikërisht aty ku duhet të ishte kërthiza.

Organet e dalë janë të mbështjella me një shtresë mbrojtëse, si një qese.

Trajtimi mund të jetë kirurgjik ose gradual, duke lejuar që lëkura të rritet mbi shtresën mbrojtëse (“metoda e pikturimit” me betadinë), pastaj bëhet riparimi i muskujve kur fëmija rritet pak.

Foshnjat me omphalocele nuk kanë kërthizë, por mjekët shpesh formojnë një kërthizë artificiale për pamje estetike.

Çfarë ndodh më pas

Shumica e foshnjave me gastroschisis shërohen plotësisht pas operacionit dhe jetojnë normalisht.

Në omphalocele, rreziku i defekteve të tjera është më i lartë; 25–40% e fëmijëve mund të kenë probleme shtesë (si anomali kromozomale apo defekte të zemrës).

Edhe pse është një përvojë e frikshme për prindërit, trajtimet moderne kirurgjikale ofrojnë rezultate të shkëlqyera dhe shpesh e vetmja gjurmë që mbetet është një shenjë e vogël në bark.