
Një bebe e tejlodhur ka edhe më shumë vështirësi të flejë, sepse lodhja e tepërt e streson trupin dhe e bën më të vështirë qetësimin. Shenjat që tregojnë se një foshnjë është shumë e lodhur përfshijnë të qarat me ngut, pamundësinë për t’u qetësuar, fërkimin e syve, rënien e qepallave, tension të trupit, refuzim të gjirit/ushqimit dhe gjumë të shqetësuar me zgjime të shpeshta.
Shkaktarët më të zakonshëm janë gjumi i pakët gjatë ditës, vonimi i orarit të gjumit me shpresën se do të flenë më shumë natën, si edhe mbistimulimi nga aktivitetet ose vizitorët. Foshnjat kanë nevojë për gjumë të rregullt dhe etapat e zgjimit ndryshojnë sipas moshës, duke filluar shumë të shkurtra në ditët e para dhe duke u zgjatur gradualisht ndërsa rriten.
Për të shmangur tejlodhjen, ndihmon shumë të njohësh etapat e zgjimit, të mos presësh shenja ekstreme lodhjeje, të krijosh kohë qetësimi para gjumit dhe të sigurosh një ambient të qetë e të errët. Ndryshimi i rutinës së ditës duhet t’i përshtatet asaj që trupi i bebes mund të menaxhojë.
Nëse foshnja është tashmë e tejlodhur, fokusi duhet të jetë qetësimi: pak lëvizje, mbajtje në krahë, pak ushqim, një dhomë e errët e pa zhurma. Edhe prindi ka nevojë të qëndrojë i qetë, sepse kjo ndihmon edhe fëmijën. Edhe kur dita ka dalë jashtë kontrollit, rikthimi te rutina, qoftë dhe i shkurtuar, i ndihmon shumë.
Në thelb: tejlodhja ndodh, është normale, por me shenja të hershme, rutinë të qëndrueshme dhe qetësi, bebja kthehet shpejt në ritmin e vet të gjumit.
Shpërndaje:
Shkruar nga
KidoCare