A duhet të shqetësohem nëse fëmija im 2-vjeçar nuk mund të rrijë ulur?

Qetësohuni, pak dy-vjeçarë mund të rrinë ulur për ndonjë kohë të gjatë. Ata thjesht kanë nevojë të lëvizin. Prandaj është e paarsyeshme të prisni që fëmija juaj të rrijë i qetë gjatë një filmi të gjatë apo një vakti të zgjatur. Në këtë moshë mund të prisni rreth dy minuta vëmendje të vazhdueshme për aktivitete si luajtja me një lodër ose shikimi i një libri, para se të dojë të ndryshojë aktivitet.

Me standardet e të rriturve, energjia e pafund e një 2-vjeçari mund të duket si aktivitet i tepërt, por ka shumë gjasa që ai të jetë thjesht një fëmijë tipik. Kështu që gjeni mënyra të sigurta dhe të përshtatshme për moshën që ta lini të jetë aktiv: nxirreni jashtë që të vrapojë, kërcejë dhe ngjitet. Nëse jeni brenda, provoni kërcimin, lodrat që goditen ose rrahjen e tenxhereve. Nëse është shumë i “ngarkuar” dhe ka nevojë për qetësim, provoni leximin, lojën me ujë ose aktivitete të tjera relaksuese. Mos u shqetësoni, kjo energji e tepërt zakonisht zvogëlohet (më shumë a më pak) rreth moshës 5 vjeç.

Nëse ju duket se energjia e pakontrolluar e fëmijës po çon në sjellje impulsive dhe të pasigurta, ndihmojeni të zhvillojë vetëkontroll. Vendosni kufij të arsyeshëm dhe jepni disiplinë në mënyrë pozitive, jo ndëshkuese: “Mund të vraposh në park, por jo në rrugë.” Nëse kalon nga një aktivitet te tjetri, gjeni një vend të qetë në shtëpi dhe inkurajojeni të luajë me një lodër të preferuar. Një 2-vjeçar që ka gjithmonë lëvizje në mendje nuk do të rrijë ulur për diçka që e mërzit. Mbani shikimin e televizorit në minimum, edhe pse ndonjëherë qetëson, nuk ndihmon në zhvillimin e vëmendjes aktive.

Një përqindje e vogël fëmijësh që janë vërtet hiperaktivë mund të tregojnë shenja të hershme të Çrregullimit të Vëmendjes dhe Hiperaktivitetit (ADHD). Një fëmijë me ADHD shfaq mungesë vëmendjeje, impulsivitet dhe aktivitet të tepruar në më shumë se një ambient (jo vetëm në shtëpi ose çerdhe). Çrregullimi është më i zakonshëm te djemtë sesa te vajzat. Kujtoni gjithashtu se është plotësisht normale që një 2-vjeçar të shpërqendrohet lehtë, të jetë shumë aktiv dhe të mos ketë vetëkontroll. Ndërsa shumë 2-vjeçarë mund të jenë të paduruar, fëmijët me ADHD janë jashtëzakonisht impulsivë, shpesh godasin një fëmijë tjetër ose prekin një sobë të nxehtë edhe pasi janë paralajmëruar vazhdimisht.

Shkaqet e ADHD-së nuk dihen saktësisht, por prindërimi i keq nuk është një prej tyre. Nëse pas provimit të strategjive të mësipërme vazhdoni të shqetësoheni për nivelin e aktivitetit të fëmijës suaj, ose nëse e keni të vështirë të përballoni energjinë e tij, bisedoni me pediatrin.